Uvod: Prevalencija arterijske hipertenzije u bolesnika na dijalizi je velika, a kardiovaskularne komplikacije koje predstavljaju najčešći uzrok morbiditeta i mortaliteta su česte.

Pacijenti i metode: Na Odjelu za nefrologiju i dijalizu OB “Dr. J.Benčević” u Slavonskom Brodu provedeno je prospektivno istraživanje čiji je cilj bio utvrditi učestalost arterijske hipertenzije u bolesnika, skupine antihipertenzivnih lijekova koje koriste, te kako je kontrolirana arterijska hipertenzija u navedenih bolesnika. Istraživanjem je obuhvaćen 91 bolesnik liječen hemodijalizom. Procjena arterijske hipertenzije učinjena je mjerenjem arterijskog tlaka sa sfingomanometrom prema ESH/ESC smjernicama prije, tijekom i po završetku postupka dijalize te u kućnim uvjetima između postupaka dijalize. Arterijska hipertenzija je definirana kao sistolički arterijski tlak (SBP) ≥ 140 i/ili dijastolički arterijski tlak (DBP) ≥ 90 mmHg (1 mmHg = 0,133 kPa).

Rezultati: Istraživanjem se dokazala visoka učestalost arterijske hipertenzije u bolesnika na hemodijalizi u 69,23% (63 bolesnika), podjednako zastupljena u oba spola. Prosječne vrijednosti arterijskog tlaka su bile 145-85 ± 15,61 mmHg. U 16,01% bolesnika (15 ispitanika) zabilježene su visoke vrijednosti arterijskog tlaka te je učinjena korekcija antihipertenzivne terapije. Najčešće propisivani antihipertenzivni lijekovi su blokatori kalcijskih kanala, potom beta blokatori i ACE inhibitori te alfa blokatori. Jednom vrstom antihipertenzivnih lijekova liječeno je 36,50% bolesnika, sa 2 vrste 38,09% bolesnika, 14,28% bolesnika sa 3 vrste antihipertenzivnih lijekova, a sa 4 i više antihipertenzivnih lijekova liječeno je 11,11% bolesnika.

Zaključak: Prevalencija arterijske hipertenzije u bolesnika na dijalizi u Slavonskom Brodu je visoka, a ukoliko nije dobro regulirana predstavlja značajan rizik za razvoj kardiovaskularnih komplikacija. Najčešće propisivani antihipertenzivni lijekovi su blokatori kalcijskih kanala.